Η Αλγοριθμική Επιτήρηση της Φτώχειας: Ο Πειθαρχικός Μηχανισμός του Ψηφιακού Καπιταλισμού
Η διαχείριση της φτώχειας στον σύγχρονο νεοφιλελευθερισμό δεν ασκείται μόνο με την παραδοσιακή αστυνόμευση, αλλά με την αόρατη, βίαιη αλγοριθμική επιτήρηση. Το ψηφιακό κεφάλαιο και το αστικό κράτος χρησιμοποιούν τα Financial και Consumption Metadata για να ταξινομήσουν, να πειθαρχήσουν και να αποδιοργανώσουν το πρεκαριάτο.
Η αλγοριθμική αυτή επιτήρηση εξελίσσεται μέσα από τρεις βασικούς υλικούς άξονες:
1. Η Μετατόπιση της Ευθύνης και η Ιδεολογία της Ατομικής Επιβίωσης
Εφαρμογές όπως το PosoKanei της Circana μετατρέπουν τη δομική λεηλασία της ακρίβειας σε ατομικό πρόβλημα του καταναλωτή. Το κράτος και τα μονοπώλια σου λέει ότι φταις εσύ που δεν ψάχνεις τις τιμές, ενώ την ίδια στιγμή η εφαρμογή εξορύσσει τα καταναλωτικά σου δεδομένα, χαρτογραφεί τις αντοχές των λαϊκών στρωμάτων και προσφέρει στο εμπορικό κεφάλαιο τα απαραίτητα στοιχεία για τη μεγιστοποίηση της απόσπασης υπεραξίας.
2. Ο Αλγοριθμικός Εκβιασμός του Credit Score και η Υποχρεωτική Ψηφιοποίηση
Ο πειθαρχικός μηχανισμός του Credit Score της Τειρεσίας Α.Ε. τρέφεται από τη βίαιη απαγόρευση των μετρητών και την υποχρεωτική χρήση των τραπεζικών καρτών. Οι αλγόριθμοι των τραπεζών και των funds αξιολογούν τη φτώχεια μας σε πραγματικό χρόνο, κόβουν ρυθμίσεις, καθορίζουν την πρόσβαση σε βασικά αγαθά και λειτουργούν ως το απόλυτο όπλο για την επιτάχυνση των κατασχέσεων και των πλειστηριασμών της λαϊκής κατοικίας.
3. Η Αστυνόμευση της Κοινωνικής Μέριμνας
Εφαρμογές όπως το Medwatch της Warply, χρησιμοποιώντας τεχνογνωσία fintech και loyalty schemes, εισάγουν την αλγοριθμική επιτήρηση στον ευαίσθητο τομέα της υγείας. Με πρόσχημα τον «εκσυγχρονισμό», αστυνομεύουν τη συνταγογράφηση των γιατρών, ελέγχουν την πρόσβαση των φτωχοποιημένων στρωμάτων στη θεραπεία και καθαρίζουν την αγορά προς όφελος των μεγάλων ιδιωτικών ιατρικών τραστ.
Η αλγοριθμική επιτήρηση της φτώχειας συνιστά τον πυρήνα του σύγχρονου φασισμού του κεφαλαίου. Δεν πρόκειται για ουδέτερο ψηφιακό εκσυγχρονισμό, αλλά για έναν ολοκληρωτικό μηχανισμό πειθάρχησης που μετατρέπει την καθημερινή μας φτώχεια σε πηγή κερδοφορίας και εργαλείο κοινωνικής υποταγής.
Πώς η παράδοση των δημόσιων υποδομών στα μονοπώλια του cloud εκμηδενίζει την τεχνολογική κυριαρχία των κοινωνιών
Η παράδοση των δημόσιων υποδομών, της διοίκησης, των νοσοκομείων, των σχολείων και των κρίσιμων κρατικών λειτουργιών στα ιδιωτικά μονοπώλια του cloud δεν αποτελεί απλώς μια τεχνοκρατική επιλογή outsourcing, αλλά την απόλυτη εκμηδένιση της τεχνολογικής κυριαρχίας των κοινωνιών. Το αστικό κράτος, λειτουργώντας ως ο οργανικός βραχίονας του κεφαλαίου, εκχωρεί τη ραχοκοκαλιά της κοινωνικής ζωής σε κολοσσούς όπως η Amazon AWS, η Microsoft Azure και η Google Cloud, μετατρέποντας τους λαούς σε ομήρους της αλγοριθμικής τους κερδοφορίας.
Αυτή η διαδικασία αποκαλύπτει τρεις θεμελιώδεις υλικές συνέπειες για την εργατική τάξη, το πρεκαριάτο και τα λαϊκά στρώματα:
1. Η Οικονομική Λεηλασία και η Εξάρτηση από το Μονοπώλιο
Όταν η δημόσια διοίκηση εξαρτάται από τις υποδομές του cloud, το κράτος μετατρέπεται σε έναν μόνιμο, αχόρταγο πελάτη των πολυεθνικών. Τα δημόσια ταμεία αιμορραγούν για να πληρώνουν υπέρογκα συνδρομητικά τέλη σε ιδιώτες, ενώ η τεχνογνωσία και ο έλεγχος του κώδικα και των δεδομένων απομακρύνονται οριστικά από τον δημόσιο έλεγχο, συγκεντρώνοντας τεράστια υπεραξία στα χέρια λίγων δισεκατομμυριούχων της Silicon Valley.
2. Η Γεωπολιτική Ομηρία και η Απειλή του Ψηφιακού Μπλακάουτ
Η παράδοση των υποδομών στο cloud σημαίνει ότι η εθνική και κοινωνική ασφάλεια κρέμεται από μια κλωστή, εξαρτώμενη από τα γεωπολιτικά παιχνίδια και τα συμφέροντα των μονοπωλίων. Αν οι Big Tech αποφασίσουν να διακόψουν την πρόσβαση, αν οι υποδομές δεχθούν πλήγματα σε ενδοκαπιταλιστικούς πολέμους ή αν προκληθεί ένα γενικευμένο ψηφιακό μπλακάουτ, ολόκληρη η κοινωνική μηχανική παραλύει ακαριαία. Τα νοσοκομεία δεν μπορούν να λειτουργήσουν, οι μεταφορές καταρρέουν και η καθημερινή επιβίωση των πολιτών καθίσταται αδύνατη.
3. Η Απώλεια της Λαϊκής Κυριαρχίας και ο Ψηφιακός Ολοκληρωτισμός
Η απώλεια της τεχνολογικής κυριαρχίας ισοδυναμεί με την παράδοση των πολιτικών δικαιωμάτων και των προσωπικών δεδομένων εκατομμυρίων πολιτών σε αδιαφανείς αλγορίθμους. Απο την στιγμή που οι αποφάσεις για την υγεία, την πρόνοια και την ασφάλεια καθορίζονται από το πώς οι διακομιστές των πολυεθνικών επεξεργάζονται τα μεταδεδομένα μας, η δημοκρατία καταντά αυτόματα κενό γράμμα και ο σύγχρονος ψηφιακός ολοκληρωτισμός επιβάλλεται χωρίς αντίσταση.
Η ανάκτηση της τεχνολογικής κυριαρχίας δεν μπορεί να υλοποιηθεί μέσα από τους θεσμούς του ίδιου του κεφαλαίου. Απαιτεί την κοινωνικοποίηση των ψηφιακών υποδομών, την απαλλοτρίωση των μονοπωλίων του cloud και τον έλεγχό τους από την ίδια την εργατική τάξη, ώστε η τεχνολογία να υπηρετεί τις κοινωνικές ανάγκες και όχι την ιμπεριαλιστική κερδοφορία.
| moschov.dev |