Αν το «PosoKanei» ήταν ο Influencer που σου έδειχνε πώς να διαχειριστείς τη φτώχεια σου, το «Credit Score» είναι ο ψηφιακός χωροφύλακας που σε βαθμολογεί για το πόσο υπάκουος είσαι στους κανόνες της αγοράς.
Μετατρέπει την αντικειμενική αδυναμία των λαϊκών στρωμάτων -που προκαλείται από τους χαμηλούς μισθούς- σε προσωπικό ψηφιακό στίγμα. Είναι η απόλυτη εργαλειοποίηση των μεταδεδομένων της ζωής σου, με σκοπό την πειθάρχηση της εργατικής τάξης και τη διασφάλιση των κερδών του τραπεζικού κεφαλαίου.
Εδώ και μήνες μας ταΐζουν το παραμύθι της «ψηφιακής Ελλάδας», όπου κάθε δομικό πρόβλημα του καπιταλισμού και κάθε δείγμα της φτώχειας μας αντιμετωπίζεται με το να κατεβάσουμε μια εφαρμογή στο κινητό. Μετά το PosoKanei, όπου ο i-Μητσοτάκης ως ψηφιακός Μαρία Αντουανέτα μας είπε ότι η ακρίβεια είναι «απλώς πρόβλημα κακής έρευνας αγοράς» και μας μετέτρεψε σε απλήρωτους ιχνηλάτες τιμών για να παράγουμε consumption metadata extraction προς όφελος των σούπερ μάρκετ, τώρα περνάμε στο επόμενο και πιο επικίνδυνο στάδιο. Ερχεται το κρατικό Credit Score, ένα σύστημα πιστοληπτικής αξιολόγησης που δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας ψηφιακός χωροφύλακας που αντιμετωπίζει τον πολίτη ως εχθρό.
Αν στην περίπτωση του PosoKanei από πίσω ήταν η πολυεθνική Circana για να ρουφάει τα δεδομένα των καταναλωτικών μας αναγκών, εδώ το παιχνίδι χοντραίνει.
Πίσω από αυτό το νέο ψηφιακό σύστημα βρίσκεται η Ανεξάρτητη Αρχή Πιστοληπτικής Αξιολόγησης σε απόλυτη και απευθείας σύνδεση με την Τειρεσίας Α.Ε. των συστημικών τραπεζών. Το αστικό κράτος αναλαμβάνει πλέον επίσημα τον ρόλο του ντεντέκτιβ για λογαριασμό του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Ενοποιεί όλα τα διάσπαρτα μεταδεδομένα μας από την εφορία, τα ασφαλιστικά ταμεία και τις τράπεζες, δημιουργώντας ένα ψηφιακό προφίλ φερεγγυότητας για τον καθένα μας.
Αυτό το σύστημα είναι η απόλυτη ψηφιακή απαλλοτρίωση -κάθε οικονομική αδυναμία, κάθε καθυστέρηση που προκύπτει επειδή οι μισθοί είναι καθηλωμένοι στον πάτο, μετατρέπεται σε ένα ψηφιακό στίγμα, σε ένα score. Η κυβέρνηση θα πει ότι όλα αυτά γίνονται με τη ρητή συγκατάθεση του πολίτη, αλλά στον καπιταλισμό η συναίνεση κάτω από το βάρος της ανάγκης είναι εκβιασμός. Αν δεν συναινέσεις να τους παραδώσεις τη ζωή σου, σε αποκλείουν από ρυθμίσεις, δάνεια και βασικές υπηρεσίες.
Η δωρεάν χρήση είναι απλώς το κόστος αναπαραγωγής μας ως ψηφιακών εργατών. Η υπερεργασία μας είναι τα ίδια τα μεταδεδομένα μας. Οι αλγόριθμοι της ΤΝ που επιστρατεύονται για το Credit Score είναι η νεκρή εργασία που τρέφεται από την κλεμμένη μας συμπεριφορά για να αυτοματοποιήσει την ταξική διαλογή. Η μηχανή αποφασίζει πλέον αν είσαι αξιόπιστος ή επικίνδυνος, αφαιρώντας κάθε κοινωνική κατανόηση.
Αυτή η επίθεση στοχεύει άμεσα την εργατική τάξη, το πρεκαριάτο- την σύγχρονη επισφαλή εργατική τάξη που ζει με μπλοκάκια, part time συμβάσεις και zero hour contracts. Το κεφάλαιο προσπαθεί λυσσαλέα να κρατήσει αυτή την τάξη κατακερματισμένη και χωρίς ταξική συνείδηση, βαφτίζοντας τον εργαζόμενο ανεξάρτητο συνεργάτη για να μην οργανωθεί. Και τώρα, έρχεται το κράτος να πειθαρχήσει αυτό το προλεταριάτο μέσω ενός αλγοριθμικού σκορ. Δεν πρόκειται για εκσυγχρονισμό, αλλά για έναν νέο ψηφιακό αποικιοκρατισμό, όπου η ίδια μας η επιβίωση εξορύσσεται και βαθμολογείται για να διασφαλιστούν τα κέρδη των τραπεζών.
Το νέο σύστημα πιστοληπτικής αξιολόγησης έρχεται να δέσει χειροπόδαρα την εργατική τάξη απέναντι στα κοράκια των κόκκινων δανείων, των funds και των πλειστηριασμών που οξύνονται. Δεν πρόκειται για μια απλή γραφειοκρατική καταγραφή, αλλά για το απόλυτο όπλο εκβιασμού και ξεζουμίσματος που παραδίδει το κράτος στο τραπεζικό κεφάλαιο, χρησιμοποιώντας τα ίδια τα κλεμμένα μεταδεδομένα της ζωής μας.
Η σύνδεση με τα κόκκινα δάνεια είναι άμεση και εφιαλτική. Μέχρι σήμερα, όταν ένας δανειολήπτης βρισκόταν σε αδυναμία λόγω της φτώχειας και των καθηλωμένων μισθών, η τράπεζα ή το fund έπρεπε να ψάξει, να στείλει εξώδικα και να μπει σε μια χρονοβόρα διαδικασία για να εντοπίσει την οικονομική του κατάσταση. Τώρα με το Credit Score, το ίδιο το κράτος προσφέρει στα funds έτοιμα, πακεταρισμένα και real time τα μεταδεδομένα της οικονομικής μας συμπεριφοράς. Οι αλγόριθμοι των τραπεζών θα χρησιμοποιούν αυτό το σκορ στην καθημερινότητά μας για να αυτοματοποιήσουν τη διαλογή των θυμάτων. Αν το σκορ σου είναι χαμηλό, η μηχανή σε κατατάσσει αυτόματα στους μη βιώσιμους, πράγμα που σημαίνει ότι κόβεται κάθε δυνατότητα για πραγματική, βιώσιμη ρύθμιση του χρέους σου.
Αυτό οδηγεί μαθηματικά στην επιτάχυνση των πλειστηριασμών. Τα funds δεν θέλουν να χάνουν χρόνο με ρυθμίσεις που δεν τους αποδίδουν άμεσο κέρδος. Χρησιμοποιώντας το αλγοριθμικό σκορ, θα ξεχωρίζουν ακαριαία ποια σπίτια και ποιες περιουσίες μπορούν να βγουν στο σφυρί γρήγορα και με το μικρότερο δυνατό κόστος κυκλοφορίας για τα ίδια. Η ανθρώπινη ανάγκη για στέγαση μετατρέπεται σε μια ψυχρή, αλγοριθμική εξίσωση. Αν το σκορ σου δείχνει ότι δεν έχεις μέλλον στην αγορά, το σύστημα σε πετάει έξω από την ίδια σου την κατοικία με το πάτημα ενός κουμπιού.
Στην καθημερινότητά μας, οι αλγόριθμοι των τραπεζών θα χρησιμοποιούν αυτό το σκορ ως ένα διαρκές ψηφιακό φίλτρο αποκλεισμού. Δεν θα αφορά μόνο το αν θα πάρεις ένα μεγάλο δάνειο, αλλά ακόμα και τις πιο απλές διευκολύνσεις, όπως μια πιστωτική κάρτα, μια ρύθμιση για τις δόσεις ενός μικροδανείου, ή ακόμα και την έγκριση για το ενοίκιο ενός σπιτιού, αφού οι ιδιώτες θα ζητούν πλέον αυτό το πιστοποιητικό κοινωνικής και οικονομικής νομιμοφροσύνης. Είναι η απόλυτη πραγμάτωση της υπεραξίας των δεδομένων μας. Παράγουμε την πληροφορία με το αίμα μας, το κράτος την κλέβει και τη χαρίζει στις τράπεζες, και οι τράπεζες τη χρησιμοποιούν για να μας αποκλείσουν από τα βασικά αγαθά της επιβίωσης και να μας πάρουν τα σπίτια.
Το Credit Score και η αλγοριθμική διαίρεση των πολιτών δεν θα σταματήσουν στις τράπεζες και τα σπίτια μας, αλλά θα χτυπήσουν άμεσα το πιο ιερό και ευαίσθητο κοινωνικό αγαθό, την πρόσβαση στην υγεία. Αυτή είναι ίσως η πιο εφιαλτική διάσταση αυτού του ψηφιακού πειθαρχικού μηχανισμού, καθώς μετατρέπει το δικαίωμα στη ζωή και την περίθαλψη σε εμπόρευμα που εξαρτάται από έναν αλγοριθμικό βαθμό.
Η σύνδεση του οικονομικού σκορ με την υγεία θα γίνει μέσα από την πλήρη ιδιωτικοποίηση και τη λειτουργία των νοσοκομείων με όρους ελεύθερης αγοράς. Οταν το ΕΣΥ καταρρέει σκόπιμα για να ανοίξει ο δρόμος στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες και τα μεγάλα ιατρικά τραστ, το Credit Score μετατρέπεται στο απόλυτο φίλτρο αποκλεισμού. Οι ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες και τα νοσοκομεία-επιχειρήσεις θα χρησιμοποιούν αυτούς τους αλγόριθμους για να αξιολογούν το ρίσκο κάθε ασθενούς. Αν το σκορ σου είναι χαμηλό επειδή είσαι επισφαλής εργαζόμενος, άνεργος ή πνιγμένος στα χρέη, η μηχανή θα σε κατατάσσει αυτόματα στους ασθενείς υψηλού κινδύνου που δεν μπορούν να αποπληρώσουν τις νοσηλείες ή τα ασφάλιστρα.
Αυτό θα οδηγήσει σε έναν ακραίο ταξικό διαχωρισμό στην περίθαλψη. Οι έχοντες υψηλό σκορ θα απολαμβάνουν ποιοτικές υπηρεσίες, ενώ τα λαϊκά στρώματα και το πρεκαριάτο θα αποκλείονται από σύγχρονες θεραπείες, φάρμακα τελευταίας γενιάς και εξειδικευμένες επεμβάσεις, επειδή οι αλγόριθμοι θα τους κρίνουν οικονομικά ασύμφορους. Ακόμα και η πρόσβαση σε απλές διαγνωστικές εξετάσεις ή προληπτική ιατρική θα δυσκολέψει, καθώς οι τράπεζες και οι ασφαλιστικές θα συνδέουν τα πακέτα υγείας με την οικονομική σου συνέπεια. Τα κλεμμένα μεταδεδομένα της φτώχειας μας θα χρησιμοποιούνται για να αποφασίζει μια οθόνη αν δικαιούμαστε να γιατρευτούμε ή αν θα αφεθούμε στη μοίρα μας.
Πρόκειται για την πιο απάνθρωπη μορφή απαλλοτρίωσης, όπου η ίδια η ανθρώπινη ζωή αποτιμάται με όρους υπεραξίας και κερδοφορίας. Παράγεις δεδομένα, σου κλέβουν τον μόχθο σου, σου ρίχνουν το σκορ επειδή δεν έχεις να πληρώσεις την εφορία ή το δάνειο, και μετά χρησιμοποιούν αυτό το ίδιο σκορ για να σου αρνηθούν την ιατρική φροντίδα. Η υγεία παύει να είναι δικαίωμα και γίνεται ένα προνόμιο για λίγους, ελεγχόμενο από τους αλγόριθμους του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου που μας θέλει υγιείς μόνο αν είμαστε κερδοφόροι για το σύστημα.
Σχετικά με το αφήγημα «αντιγράφουν το μοντέλο κοινωνικής πιστολόγησης της Κίνας προσαρμοσμένο στον δυτικό καπιταλισμό»: Η σύνδεση του ελληνικού ή του δυτικού credit score με το σύστημα της Κίνας είναι ένα σαθρό επιχείρημα που αναπαράγει άκριτα τη δυτική αστική αντικινεζική προπαγάνδα. Αυτή η ρητορική χρησιμοποιείται σκόπιμα για να αποπροσανατολίσει την εργατική τάξη.
Οταν η κυρίαρχη προπαγάνδα φωνάζει «κοιτάξτε, γινόμαστε Κίνα», προσπαθεί να μας πείσει ότι το πρόβλημα είναι κάποιος ξένος, εξωτικός ολοκληρωτισμός και όχι ο ίδιος ο καπιταλισμός που ζούμε καθημερινά εδώ. Με αυτόν τον τρόπο, οι αστοί αναλυτές προστατεύουν το δικό τους σύστημα. Παρουσιάζουν την ψηφιακή επιτήρηση ως δήθεν «εκτροπή» ή «εισαγόμενο μοντέλο», κρύβοντας ότι η πιστοληπτική αξιολόγηση και ο αλγοριθμικός έλεγχος είναι γέννημα θρέμμα του δυτικού χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Στην πραγματικότητα, το credit score δεν χρειάζεται να αντιγράψει καμία Κίνα, γιατί έχει βαθιές καπιταλιστικές ρίζες στη Δύση. Είναι η μετεξέλιξη των αμερικανικών συστημάτων τύπου FICO που λειτουργούν εδώ και δεκαετίες για να στραγγίζουν την εργατική τάξη, να ελέγχουν ποιος δικαιούται στέγαση, περίθαλψη ή εργασία και να διασφαλίζουν τα κέρδη των τραπεζών.
Η χρήση αυτής της αντικινεζικής ρητορικής από διάφορους που δηλώνουν αριστεροί ή ριζοσπάστες δείχνει ακριβώς την έλλειψη βαθιάς μαρξιστικής συγκρότησης. Αντί να αναλύσουν πώς το ψηφιακό εμπορικό κεφάλαιο και οι συστημικές τράπεζες στην Ελλάδα ιδιοποιούνται τα μεταδεδομένα μας για να μεγιστοποιήσουν την απόσπαση υπεραξίας και να διαχειριστούν το ιδιωτικό χρέος, καταφεύγουν σε εύκολους, δυτικούς, γεωπολιτικούς μπαμπούλες.
| moschov.dev |